Logopedyczne potyczki

diagnoza logopedyczna, terapia, konsultacje...

8. października 2016 00:16
by Ewelina Karpińska
0 Komentarze

Październik miesiąc świadomości mutyzmu wybiórczego.

8. października 2016 00:16 by Ewelina Karpińska | 0 Komentarze

Październik miesiąc świadomości mutyzmu wybiórczego

Co to jest mutyzm wybiórczy?

Po raz pierwszy mutyzm wybiórczy został opisany przez niemieckiego lekarza Adolfa Kussmaula w 1877 jako aphasia voluntaria. Nazwa została uzyta w stosunku do dzieci, które mogły mówić, ponieważ opanowały umiejętność komunikacji, nie miały zaburzeń organicznych, ani rozwojowych, mimo to nie mówiły. Obecnie obowiązujący termin został użyty i zatwierdzony przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.

Mutyzm wybiórczy jest rodzajem lęku. Z tego powodu, możliwość mówienia u dzieci dotkniętych tym zaburzeniem, jest w niektórych sytuacjach zablokowana. Dzieci z mutyzmem potrafią i mówią, np. w domu, z wybranymi osobami, ale nie w szkole, przedszkolu, kiedy to rodzi się w nich lęk, nad którym nie panują. Zaburzenie pojawia się najczęściej między 2, a 5 rokiem życia. Dzieci z mutyzmem wybiórczym zwykle nie maja trudności z nabywaniem języka, czy trudności edukacyjnych.

Warunkiem rozpoznania mutyzmu jest niemówienie w specyficznych sytuacjach trwające dłużej niż miesiąc, przy czym należy wykluczyć inne zaburzenia psychiczne, rozwojowe, słuchu czy językowe

Dzięki uprzejmości http://www.mutyzm.org.pl, zapraszam do lektury

Apel Twojego dziecka z MW - o co Cię prosi Twoje dziecko

Wiem, że mnie bardzo kochasz i chcesz dla mnie dobrze, ale...

  • Nie mów o mnie, o moich problemach przy mnie.
  • Nie mów, że nic ze mnie nie wyrośnie jak nie będę mówił w przedszkolu, szkole, do obcych czy w sklepie.
  • Nie zmuszaj mnie do mówienia jak wiesz, że w tej chwili nie mogę nic powiedzieć - znasz mnie i wiesz, że „potrafię gadać jak najęty”.
  • Nie pytaj mnie codziennie: „Czy dziś coś powiesz w przedszkolu, szkole, u fryzjera?”
  • Nie wyręczaj mnie jak ktoś mnie o coś zapyta, poczekaj 5 sekund, ja muszę pomyśleć, zebrać siły, odblokować swoją napiętą krtań.
  • Nie mów za mnie kiedy ktoś pyta - przecież nie jestem niemową!!!Ty to wiesz. Jeśli pytanie jest za trudne – zmień je na takie z ograniczonym wyborem.
  • Zachęcaj mnie do wyboru: sweter żółty czy czarny, lody malinowe czy waniliowe, kredkę czerwoną czy niebieską, potrafię wskazać palcem. To pomaga mi zbudować pewność siebie. Nie decyduj za mnie!!!
  • Nie zmuszaj mnie do mówienia zwrotów grzecznościowych. Ja je znam, ale nie jestem jeszcze gotowy, by je mówić. To jest trudne, uwierz mi!
  • Nie dręcz się moim niemówieniem. Kiedy widzę lęk na Twojej twarzy, boję się, że Ty się o mnie boisz. Uśmiechaj się do mnie, ciesz się, że masz piękne, wrażliwe dziecko.
  • Pozwól mi zdobywać świat na moich warunkach, jak się ubrudzę, czy przewrócę – to nie szkodzi, sprawdzaj tylko czy nie przekraczam granicy bezpieczeństwa, asystuj, bądź przy mnie, ale mnie nie wyręczaj.
  • Jeśli się odezwę – zareaguj naturalnie. Ukryj swoje zdziwienie i po prostu bądź ze mną jakbym mówił od zawsze.
  • Bądź cierpliwy, nie naciskaj, wierz we mnie. Poszukaj pomocy specjalisty, ale zawsze ufaj swojej intuicji.
  • Jesteś moim najlepszym rodzicem na świecie!
  • © Maria Bystrzanowska i Anna Strzelecka, 2015

    Apel dziecka z MW do nauczyciela - Nauczycielu proszę Cię

  • Traktuj mnie tak samo jak inne dzieci.
  • Nie mów do innych o mnie, przy mnie, ja słyszę i uwierz nie jest to miłe.
  • Mówiąc do mnie nie wpatruj mi się prosto w oczy
  • Nie zmuszaj mnie do mówienia jak wiesz, że w danej chwili nie mogę nic powiedzieć – jak będę gotowy odpowiem głośno na pytanie.
  • Nie pytaj mnie codziennie: „Czy dziś coś powiesz w przedszkolu, szkole?”
  • Nie traktuj mojego milczenia jako próby manipulacji.
  • Nie gniewaj się na mnie jeśli do Ciebie nie mówię – i nie odbieraj tego jako osobistej porażki.
  • Nie wyręczaj mnie jak ktoś mnie o coś zapyta, poczekaj 5 sekund, ja muszę pomyśleć, zebrać siły, odblokować swoją napiętą krtań.
  • Jeśli pytanie jest za trudne – zmień je na takie z ograniczonym wyborem.
  • Zachęcaj mnie do wyboru: kredkę czerwoną czy niebieską, potrafię wskazać palcem. To pomaga mi zbudować pewność siebie. Nie decyduj za mnie!
  • Nie zmuszaj mnie do mówienia zwrotów grzecznościowych. Ja je znam, ale nie jestem jeszcze gotowy, by je mówić. To jest trudne, uwierz mi!
  • Jeśli się odezwę – zareaguj naturalnie. Ukryj swoje zdziwienie i po prostu bądź ze mną jakbym mówił od zawsze.
  • Bądź cierpliwy, nie naciskaj, wierz we mnie.
  • © Maria Bystrzanowska i Anna Strzelecka, 2015

    help me